حتمن خیلی از شما وقتی به تماشای فوتبال ایران با یک کشور عربی می نشینید و وقتی می بینید که چگونه  سعی در وقت کشی دارند ، اظهار نفرت از عرب ها می کنید . ‏

حتمن خیلی از شما وقتی به مکه می روید ، با دیدن ظاهر کثیف عرب ها ، اظهار نفرت از آنها می کنید .

حتمن خیلی از شما وقتی می شنوید که در مکه لباس بچه گانه فراوان است و با قیمت فوق العاده مناسب عرضه می گردد ، در دلتان می گویید که از بس این عرب ها چند زنه هستند ، باید هم لباس بچه گانه در کشور شان فراوان باشد ؛ و اظهار نفرت از آنها می کنید .

خیلی مثال های دیگر می توان زد و شما حتا اگر از عرب ها بدتان هم نیاید قطعن وقتی در تاکسی نشسته اید ، وقتی یک فیلم می بینید ، وقتی فوتبال تماشا می کنید ، از بغل دستی تان ، از دوست تان ، از خانواده تان این جمله را می شنوید که : از عرب ها متنفرم !

شخصن اعلام می کنم که یکی از دلایل استفاده از این آیین نگارش نوین پارسی در نوشته های ام ، ناشی از نفرتی ست که از عرب ها دارم . چرا وقتی از کسی بد مان می آید ، مانند او بنویسیم ؟ برای ام اهمیتی ندارد که افرادی تصور کنند من تابع و مرید ِ بی چون و چرای آرش خیرآبادی هستم . بله این صحیح است که به واسطه ی آشنایی با این شخص ، من شیوه ی نگارشی ام را تغییر داده ام اما در بُعد های دیگر شخصیتی ایشان ، دفاعی ندارم .

باور و عقیده ی من بر این است که اگر ما فارسی زبان هستیم ، حق نداریم از واژه های عربی در نگارش مان استفاده کنیم .

آن روز هایی که به تازه گی تنوین از قلم برخی افراد افتاده بود ، بسیاری مسخره می کردند و لقب بی سواد را می دادند . اما امروز می بینیم که این شیوه در حال جا افتادن [در قشر وبلاگ نویس] است .

به امید روزی که در کتاب های مدرسه ای کودکان مان ، دستور زبان فارسی را تدریس کنند ؛ نه عربی !

لینک های مرتبط

ویکی پدیا [کاربردهای نادرست قواعد عربی در فارسی از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد ]

ویکی پدیا [ تنوین ]

سیاه مشق آرش خیرآبادی [ آیین نگارش ]