تقدیر انسان ها

تصویری ست که خداوند برای آنها برگزیده  .

تصویری که همچون پازل می ماند .

بسیارند انسان هایی که

با اشتباه قرار دادن ِ یک قطعه

این تصویر را خراب کرده اند ؛

اما خوش به احوالات کسی که

به دنبال قطعه ی گمشده اش بگردد ،

پیدا کند ،

و سر جای اش قرار دهد ..

حکایتی دارند این قطعات گمشده

که وقتی نزدیک آنها می شویم

تنها راهنما

همان قلبی ست که به تلاطم می افتد ؛

اما زمان لازم است تا

قلب نیز وسیع شود

تا با هر لرزشی

به ویرانی نکشد .

خوشا ویرانی

برای قطعه ی واقعی !

پی نوشت : مهرم رفت ..

این جمله را به دو صورت می توان خواند :

مهر هم رفت

مهر ام رفت

اما در هر صورت

با قطعه ی گمشده ی پیدا شده اش رفت ..!