نوشتیم موسوی ؛ خواندند احمدی نژاد
خبرها صریح و ساده بود . آراء با تفاوت زیادی به نمایش در میومد . این امید ما بود که دیشب را تا صبح بیدار ماندیم بلکه با شمارش آراء شهرهای بزرگ ، رأی میرحسین به حدی برسد که بلکه به دور دوم امیدوار شویم .
واقعن چرا میرحسین در کنفرانس دیشب اش با اون قاطعیت گفت که طبق پیگیری های ما و خبری که از منابع موثق داریم ، صد در صد پیروز این میدان من خواهم بود ؟ چرا با قاطعیت گفت که تعداد آراء من از احمدی نژاد با تفاضل زیادی پیشی خواهد گرفت ؟ این قاطعیت از کجا نشأت می گرفت ؟
اصلن بیا در مورد خودمان بگوییم .
چرا تا این اندازه جا خوردیم ؟ چه چیز ما را تا صبح بیدار نگه داشت ؟ چرا همش دل به حرف های میرحسین خوش کردیم ؟
نه ... کار ما غیرعقلانی نبوده است .
ما انتظار همچین آماری را نداشتیم زیرا سبزها را می دیدیم ؛ چه در تهران و چه در دیگر شهر های بزرگ .
ما انتظار همچین آماری را نداشتیم زیرا تنفر را از حرف های مردم می فهمیدیم .
درست است که قبول داریم احمدی نژاد هم طرفداران زیادی دارد اما این همه طرفدار ، این همه اختلاف آراء ، از کجا آمد ؟
چرا رسانه های حامی احمدی نژاد از همان ابتدای شمارش آراء ، با قاطعیت پیروزی احمدی نژاد را تبریک می گفتند ؟
چرا ناظران میرحسین را اخراج کردند ؟
ذهن ام پر شده از میلیون ها سؤال که برای همه شان ، فقط یک جواب از قول حدیث عزیزم دارم :
نوشتیم موسوی ؛ خواندند احمدی نژاد

